دلایل دعا کردن برای سلامتی مهر بیکران
دليل دعا كردن براىسلامتىامام عصر چيست؟ در حالىكه خداىمنان اراده دارد ايشان زنده و سلامت بمانند، آيا اصلا امكان دارد آن وجود مبارك دچار كسالت شوند؟
آن سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست
هر كجا هست خدايا به سلامت دارش1
دعا از هر حيث مخصوصاً براىسلامتىامام زمان(عج) آثار و بركات فراوانى دارد كه برخى عبارتند از:
1. دعا نشانگر علاقه و محبت مسلمانان به ايشان است. اگر چه دوستىتمام ائمه معصومينعليهمالسلام بخشىاز ايمان و شرط قبولىاعمال است، در عين حال دعا كردن در حق امام زمان(عج) موجب ازدياد محبت آن حضرت در دل و در نتيجه موجب تقويت ايمان مىگردد.
2. دعا اظهار تجديد عهد و پيمان با آن حضرت است و محتواىپيمان با آن حضرت را دين دارى، شريعت محورىو تصميم قلبىبر اطاعت امر امامعليهالسلام و يارىرساندن او با نثار جان و مال تشكيل مىدهد.
تجديد بيعت با آن حضرت عليهالسلام كارى است كه بعد از هر نماز از نمازهاى پنجگانه يا در هر روز و يا در هر جمعه انجام آن مستحب است. هر روز بعد از نماز صبح، دعاهايىكه مربوط به وجود مبارك امام عصر(عج) است، خوانده شود، بسيار مفيد و مؤثر خواهد بود.
دعاىشريف «اللهم بلغ مولاىصاحب الزمان صلوات الله عليه عن جميع المؤمنين...» و نيز «دعاىعهد» شاهدىبراىاين سخن است.2
3. دعا سبب زنده نگه داشتن ياد امام غايب در دل منتظران مىگردد. ياد امام زمان(عج) توجه به ارزش هاى
دين و اصول اخلاقى را در دلها زنده مىكند و غفلت از ياد امام، يكىاز دلايل عمده پژمردگىو سستىارزش هاى الهىوانسانىدر جوامع اسلامى است.
دلت گر كه يك لحظه غافل نشيند، خدنگ بلا بر دل دل نشيند
4. كسىكه سلامتىامام زمانش برايش مهم است، مسلما آزردن آن حضرت برايش سخت است؛ در نتيجه دعا براىسلامتىآن حضرت، انسان را به انجام كارهايىوامىدارد كه موجب خشنودىآن حضرت و در نتيجه سبب رسيدن به مقام رضوان الهىمىگردد.
5. دعا بسيار مؤثر است و موجب فرج آن حضرت و نيز فرج و گشايش در زندگىمؤمنان مىشود.
6. دعا موجب قرب الهىاست. امام مهدى(عج) در خصوص زيارت آل يس مىفرمايند: «هرگاه خواستيد به وسيله ما به خداوند و به ما توجه كنيد، اين زيارت را كه از جانب خداوند انشا شده است، بخوانيد».3
اين زيارت كه از جهات مختلف محتوايى عميق دارد، بسيار مورد تأكيد و سفارش قرار گرفته است. اين زيارت از ابتدا تا انتها، دعاى براى سلامتى، تندرستى و بهروزى امام زمان(عج) است؛ «السلام عليك يا خليفه الله و ناصر حقه... السلام عليك حين تصبح و تمسى، السلام عليك فىاليل اذا يغشىو النهار اذا تجلى... السلام عليك بجوامع السلام...؛ سلام بر تو اى جانشين خدا و يارى كننده حق... درود و سلام بر تو هنگامى كه صبح و شام كنى، درود و تهيت الهىبر تو در شب كه همه جا را فراگيرد و در روز، در وقتىكه نور دهد (يعنىسلام بر تو در هر صبح و شام)...، درود بر تو درودىهمه جانبه...».
در دعاى بعد از اين زيارت نيز معانى بلندى نهفته است؛ مانند: خدايا او (امام زمان«عج») را از شر هر متجاوز و سركشىو از شر همه خلق خود پناه ده و او را از حوادث يوميه، از پيش رو و از پشت سر و از طرف چپ، حفظ و نگهدارىكن و از اين كه آسيب و گزندى به او برسد، جلوگيرىكن و در خصوص او، رسولت و خاندان رسولت را حفظ نما و به دست مباركش عدل و داد را پديدار نما! «اللهم اعذه من شر كل باغ و طاغ و من شر جميع خلقك و احفظه من بين يديه و من خلقه و عن يمينه و عن شماله و احرسه و امنعه من ان يوصل اليه بسوء واحفظ فيه رسولك و آل رسولك واظهر به العدل...».
در پايان سخن لازم است يادآور شويم كه دعا كردن براىسلامتىو فرج آن حضرت، اطاعت از امر خداوند و نيز اهل بيت پيامبر اكرمصلى الله عليه و آله است؛ «و هر كه خدا و رسولش را اطاعت كند و خداترس و پرهيزكار باشد، چنين كسىبه فوز و سعادت خواهد رسيد».4
آخرين نكته اين است كه هر چند طبق وعده الهىحضرت زنده و باقىهستند تا زمانىكه پرچم توحيد و عدل را در همه جهان به اهتزاز درآورند، ولىبالاخره بشر هستند ودر معرض آفات جسمانىو بلاهاى طبيعى و ممكن است مريض شوند و دچار كسالت گردند و از اين نظر دعاىما براىسلامتىحضرت و حفظ ايشان از اين آفات و حوادث، بدون شك در سلامتىوجود آن عزيز عالم وجود و آخرين دفرّ صدف امامت و ولايت، مؤثر و مفيد است.
حسن احمدى مجله پرسمان
کجاست جوینده ی خون شهید کربلا؟
فرا رسیدن ایام سوگواری سید و سالار شهیدان، امام حسین(ع) به پیشگاه ، امام زمان(ع) و دوست داران آن امام، تسلیت باد.
ای حسین، ای رازدار منزل وحی
غم سرای خیمه هایت
سوزش قلب زنانت
گریه ی نو باوگانت
آه و سوز خواهرانت
العطش از دخترانت
عالمی را اشک ریزان می کند.
ای حسین ای راهنمای راه ایمان، ای حسین ای جرعه نوش جام یزدان، کوفیان بد صفت، نامردمان بی مروت، دعوت گران بی فتوت، حیا از مادرت زهرا(علیها السلام) نکردند.
ای حسن ای خون یزدان؛
واژگان در چکامه ی شور تو نا توان، شعر گویان در ستایش صبر تو حیران و ادیبان در بیان ایثار تو سر گردان.
دردا که فرزندانت یا حسین، با دیدن آن منظره ی دهشتبار چه کشیدند، در صحرای گداخته و سوزنده و تفدیده ی نینوا، بر کنار کشته ی سالار شهیدان و نو گلان پر پر شده ی بوستان احمدی در میان خیمه های آتش گرفته، قلبشان بسوخت. در دانه ها و ناز پرورده هایت از دیده اشک غم باریدند و از سینه آه و درد. به ناله ی آنان، قدسیان ناله سر دادند و عرش نشینان سوگ و عزا بپا داشتند که ناله هایشان تا به امروزمان ادامه دارد.
باشد که ندای « اَینَ الطالِبُ بدَم المَقتُول بکربلا» در پهنه ی گیتی طنین افکند و صدای « یا لثارات الحسین» در سر تا سر زمین صفیر برکشد و یگانه خونخواهت و تسلی بخش شراره های قلب نازنینت بپا خیزد و جملگی قاتلانت و هم پیمانان بر قتلت و خشنودان از شهادتت را قصاص نماید.
پیامبر اکرم (ص): « ای فاطمه! همه چشم ها در روز قیامت گریان است جز چشمی که بر مصیبت های حسین(ع) بگرید».
محبت پیامبر به دوست امام حسین (ع):
روزی پیامبر (ص) با جمعی از اصحاب عبور می کردند. در مسیر راه دیدند چند نفر کودک با هم بازی می کنند. پیامبر (ص) کنار یکی از آنها نشست و به او بسیار محبت کرد و بین دو چشم او را بوسید و سپس از آنجا گذشتند . بعضی از حاضران از پیامبر (ص) پرسدند : « چرا در میان آن کودکان به یکی از آنها آن همه محبت کردید؟!»
پیامبر (ص) فرمود: « روزی این کودک را دیدم با حسین(ع) بازی می کند و خاک زیر پای حسین(ع) را بر می دارد تا به صورتش بمالد. از این رو که او پسرم حسین(ع) را دوست می دارد، من نیز او را دوست دارم و جبرئیل به من خبر داد که این کودک از یاران حسین(ع) در حادثه ی کربلا خواهد شد».
از تقریرات عالم بزرگ شیخ جعفر شوشتری احتمال دارد آن کودک « حبیب بن مظاهر» بوده باشد.
سلمان می گوید:« به محضر رسول خدا (ص) رقتم، دیدم حسین(ع) را روی زانوی خود نشانده و چشمها و دهانش را می بوسد و می فرماید تو آقا پسر آقایی، تو امام پسر امامی، تو پدر امامی، تو حجت پسر حجتی، تو پدر حجت های نه گانه ای که «قائم(عج)» نهمین آنان است».
«من برای مومنی که یاد آور مصیبت جد شهیدم شود، سپس برای تعجیل من دعا کند، دعا می کنم».
.jpg)
