گرچه خسته ام،
گرچه دلشکسته ام،
باز هم گشوده ام دری به روی انتظار،
تا بگویمت، هنوز هم
به آن صدای آشنا امید بسته ام.

دل، جدا ز یاد تو
آشیانه ای خراب و بی صفاست
یاد سبز و روحبخش تو
یاد لطف بی نهایت خداست؛
کوچه باغ سینه ام
                        ای گل محمدی!
                        به عطر نامت آشناست،
آنکه در پی تو نیست، کیست؟
آنکه بی بهانه ی تو زنده است، در کجاست؟

باد غربتی که می وزد به کوچه های بی تو،
                                 بوی مرگ می دهد،
                            _  بوی خستگی، فسردگی  _
کوچه ها در انتظار یک نسیم روحبخش و دلنواز
سینه را گشوده اند،
کوچه های ما همیشه عاشق تو بوده اند.

سینه ام،
آشنای نعمت غم است،
گر هزار کوه غم رسد، هنوز هم کم است!
از درون سینه ام،
ناله های مرغ خسته ای به گوش می رسد.
بالهای زخمی ام نیازمند مرهم است.

صبحگاه جمعه ها
آفتاب یاد تو، ز « ندبه های ما طلوع می کند.
آنکه پس از دعا
با سرود اشتیاق و نغمه ی امید، خواب رفته است،
روز را به شوق دیدنت شروع می کند.
ای تو معنی امید و آرزو!
عشقهای پاک،
در میان خنده ها و گریه های عاشقان
پیش عصمت الهی ات خضوع می کند.

اشتیاق،
مثل سبزه ی بهاره هر طرف دمیده است؛
انتظار،
مثل غنچه ای به شاخسار دل شکفته است؛
جمکران،
جلوه ای از انتظار و شوق ماست.
ای بهار جاویدان!
ای بهارآفرین!
ما در انتظار مقدم توییم
                         _ ای امید آخرین!

سایه ی بلند نام و یاد تو،
از سر و صدای عاشقان بیقرار کم مباد!
قامت بلند شوق،
جز بر آستان پر شکوه انتظار خم مباد!

                                                                                                      جواد محدثی

روزگار، سر ناسازگاری با علی(ع) نشان داده است. ستم بر دختر پیامبر، میوه ی تلخ خویش را برای مسلمانان پدیدار ساخته است؛ دختر پیامبر، بر بستر مرگ است!

او ، اکنون بر بستر زهرا(س) نشسته و بر او می نگرد. فاطمه، نوعی سستی و سبکبالی را احساس می کند. یاد پدر، اینک برایش زنده گشته است. مثل اینکه، همین لحظه است، که پیامبر بر بالین خویش خوابیده و فاطمه، اشک می ریزد.

-          گوش بیاور فاطمه!

-          فاطمه، سر نزدیک می برد و سخن پدر را می شنود:

-          دخترم! من به سوی الله خواهم رفت!

فاطمه بانگ بر می دارد:

-          خدایا!

و می گرید ... می گرید ... می گرید ...

پیامبر، دیگر بار فاطمه را صدا می زند و آرام در گوشش زمزمه می کند:

-          از یارانم، تو اولین کسی هستی که به من ملحق خواهی شد.

فاطمه(س)، پس از شنیدن این سخن ، شاد و خوشحال میشود.

اما، در حیرت و شگفتی اطرافیان خویش، راز آن غمگینی و گریستن و این خوشحالی را فاش نمی کند...

حسن و حسین، در طرفین مادر نشسته اند و هنگامی که مادر، به صورتشان می نگرد، روی بر می گردانند، تا اشکهایشان را مادر نبیند.

زینب کوچک، تشنه ی مهر مادری است و تحمل براداران را ندارد. به سوی او می دود و خودش را بر مادر می افکند و می گرید.

بين كسانى كه به راستى، حقيقتى را باور دارند و آنان كه مدعى باور داشتن چيزى هستند تفاوت از زمين تا آسمان است. مانند تفاوت عشق تا شعار.
 عشق آسمانى است و عشق ورزيدن كار اهالى آسمان!
 شعار زمينى است و شعار دادن حرفه زمينى‏ها!
  منتظران واقعى به امامشان عشق مى‏ورزند.
 مدعيان انتظار، تنها شعار مى‏دهند.
 
  منتظران واقعى در پى اصلاح وضعيت موجودند.
 مدعيان انتظار، هر نوع اصلاحى را محكوم مى‏كنند.
 
  منتظران واقعى تلاش مى‏كنند تا موانع ظهور را بشناسند و آنها را برطرف كنند.
 مدعيان انتظار، منتظر مى‏مانند تا امام غايبى بيايد و امور را به صلاح آورد.
 
  منتظران واقعى انتظار را تكليف و رسالت مى‏داند.
 مدعيان انتظار براى رفع تكليف منتظرند.

مسلمانان

    مسیحیان

           کلیمیان

            زرتشتیان

                 برهمائیان

                      هندو ها

                            ژرمنها

                              اسلاو ها

                              همه و همه معتقدند که :

                                                                 او خواهد آمد

                                           باز شب ... آری اما سحری می آید

                                         خبری هست که صاحب خبری می آید

                                         باز شب .. آری اما سحری در راه است

                                        ای ستم سوختگان، دادگری در راه است

در تمام ادیان و مذاهب مختلف جهان اعم از کلیمیت ، مسیحیت، زرتشت، اسلام و ... از مصلحی که در آخر زمان ظهور خواهد کرد و به جنایتها و خیانتهای انسانها خاتمه خواهد داد و شالوده ی حکومت واحد جهانی را، بر اساس عدالت و آزادی استوار خواهد کرد، گفتگو شده است و نوید آن مصلح یزرگ جهان، علاوه بر قرآن مجید، در تمام کتابهای آسمانی چون انجیل، تورات و زبور آمده است.

اگر چه غیر از قرآن مجید، همه ی کتابهای آسمانی دستخوش تحریف شده اند، لکن باز جملاتی از دستبرد دیگران مصون مانده است که در آنها از آمدن مهدی موعود و مصلح جهان و بنیانگذار حکومت واحد جهانی گفتگو شده است . (بقیه در ادامه ی مطلب)