پيامبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمودند: عيادت بني هاشم فريضه است و زيارتشان سنت. (بحار الانوار 93/234)
اين روزها در مدينه، در محله بني هاشم، در خانه اي كه سجده گاه ملائكه است، مادري بيمار، بستري است.
مادري كه پاره ي تن پيامبر خداست.
  مادري كه همسر بهترين مردمان است.
    مادري كه مادر دو سرور جوانان اهل بهشت است.
      مادري كه خود سيده ي زنان دو جهان است.
        او فاطمه زهرا سلام الله عليها است.
                     به عيادتش نمي آييد؟!
اين شبها در دل مولايمان علي عليه السلام چه مي گذرد؟
   گاهي به ياد پيامبر صلي الله عليه و آله اشك مي ريزد.
      گاهي به بستر حبيبه خدا، فاطمه اطهر سلام الله عليها نگاه مي كند.
          گاهي به چهره ي دو سبط نبي صلي الله عليه و آله خيره مي شود.
              و گاهي به موي شانه نخورده ي زينب كبري
آن چه بر در خانه اش گذشت، هرگز از خاطر حضرتش عليه السلام نخواهد رفت. ياد حرمتي كه فرو ريخت، دري كه سوخت، ميخي كه سوزاند، پهلويي كه شكست، محسني كه سقط شد، مادري كه از پا افتاد.
آه كه اين غربت چه به روزگار وصي رسول خدا صلي الله عليه و آله مي آورد.
                   به دل داري مولا عليه السلام نمي شتابيد؟!
               به عيادت  حضرت فاطمه سلام الله عليها نمي آييد؟!
حسنين عليهماالسلام اين روزها آرام و قرار ندارند. هر ناله ي مادر آتشي است بر قلب كوچكشان. هرنگاه غمگين مادر غم عالم را به دلشان مي افكند، مادر كه در قنوت « اللهم عجّل وفاتي » مي خواند، گرد يتيمي را بر سرشان احساس مي كنند.
              به دل جويي حسنين عليهماالسلام مفتخر نمي شويد؟!
             به عيادت  حضرت فاطمه سلام الله عليها نمي آييد؟!
چهره ي زينب عليهاالسلام اين روزه ها آيينه ي غم اهل اين خانه است. چشمان سرخش گواه گريه ي مداوم اوست و گيسوي پريشان اش گواه بدحالي مادر، غم هاي بي پايان آغاز مي شود.
               اشك از چهره ي معصوم زينب عليهاالسلام نمي زداييد؟
             به عيادت  حضرت فاطمه سلام الله عليها نمي آييد؟!
بانوي بي كرانگي در بستر بيماري است.جسم نحيفش بار جفاها و دردها را تحمّل مي كند و روح بلندش رنج بي وفايي ها، جهالت و نامردمي ها ... زنان مهاجر و انصار به عيادت پاره تن پيامبر آمده اند و از بيماري او مي پرسند.
سرور بانوان دو جهان در پاسخ آن ها از رنج و آلام روحي خويش مي گويند تا آنان را سفيران بيداري همسران و پدرانشان سازند. بانوان سفيران هدايت مي شوند و ناخشنودي ريحانه ي رسول صلي الله عليه و آله را به همسرانشان مي رسانند و افشاگر خيانت ها و جهالت هاي نامردمان مي شوند... .
اينك ما از وراي ساليان، همچنان سخن جگر گوشه ي رسول خدا صلي الله عليه و آله را مي شنويم و مي خواهيم به عيادت آن بانوي بيمار برويم و به دعوت حضرتش لبيك گوييم، پس در اداي تكليف خود چنين كنيم:
1. ادامه نبوت را به فرموده رسول صلي الله عليه و آله در امامت محقق دانسته و از ياوري امام زمان خود غافل نشويم تا در نتيجه غفلت نكردن از آن دو به سرنوشت برخي از مهاجر و تنصار گرفتار نيامده و موجب نا خشنودي ريحانه ملكوت نباشيم.
2. سفيران آگاهي و هوشياري شويم و پيام مظلوميت آن بانو را به نسل حاضر و نسل هاي آينده برسانيم.

دل عالم ز هجرت زار و خسته
تمام چشمها در خون نشسته
بگو تا كي تحمّل؟ تا به كي غم؟
بيا، حق گل پهلو شكسته
                                                                                   مطالب مرتبط با ایام فاطمیه